Open (dank)brief aan Evy

Weet je nog, Evy, die 28e maart 2020? Een zaterdag om niet licht te vergeten. De lockdown was toen tien dagen ver. Maar meer dan dat was het de dag van mijn allereerste Start2Run-sessie met jou. En wat weet ik het nog goed: één minuut lopen, dat ging nog, maar twee minuten, dat was zwoegen en hijgen. Maar je sleurde me er met je aanmoedigingen doorheen.

Na tien weken trouw je programma volgen, begin juni, was het doel bereikt. Ik kon vijf kilometer aan één stuk lopen. Daar berichtte ik al eerder over. Of juister gezegd, ik kon dat één keer. De paar sessies daarna ging het voor geen meter. Na een kwartier moest ik noodgedwongen pauzeren. Maar toen leerde ik in de Facebookgroep van je dat ik te snel liep en trager moest lopen. En jawel, sindsdien verliepen die vijf kilometer lopen zonder stopmomentjes.

In het stadspark van Aalst loop ik af en toe…

Ondertussen zijn we vier maanden, 50 loopsessies, 200 kilometer, 26 uur lopen en 22.000 verbrande calorieën verder. Telkens was jij trouw op post.

Ik heb het wel eens aagedurfd je op stil te zetten om naar een podcast te luisteren, maar dat bleek toch niet mijn ding. Ik loop veel liever met muziek, en dan geen playlists maar gewone, oerdegelijke radio. Als jij niet op Nostalgie te horen bent, dan loop ik nog het liefst met diverse buitenlandse zenders, of gewoon mijn Spotifylijsten.

Vandaag wil ik je aandacht vestigen op mijn sessie van daarnet: een recordduur, recordafstand en een recordaantal verbrande calorieën. En nu mag jij zo veel zeggen als je wil dat ik het allemaal zelf heb gedaan, het staat als een paal boven water dat ik dit nooit zonder jou zou hebben gekund:

Ook al hebben wel elkaar nooit ontmoet en ken je me niet echt, jij bent mijn loopmaatje geworden, de persoon op wie ik me kan verlaten, die me aanmoedigt en die me alle mogelijke interessante loopinformatie geeft, zowel over de actuele looptraining als over daarna en daarvoor.

Maar denk nu niet dat ik je na dit resultaat nu zomaar opgeef. Ook al wil ik niet meteen naar tien kilometer, laat staan een kwart marathon of meer, overstappen – ken en luister naar je lichaam -, ik blijf regelmatig mijn uurtje lopen met jou aan m’n zij, of beter: in m’n hoofd.

Ik heb jammer genoeg nog geen runner’s high ervaren, maar ik voel telkens wel dat lopen me deugd doet, om nog te zwijgen van de douche nadien. En de personal trainer vindt het ook geweldig.

Daarom en voor alles: een hele dikke, gemeende, oprechte, geweldige dankjewel, Evy! Jij bent geweldig!

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

About the author

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *