Alleen Elvis blijft bestaan (1)

In het televisieprogramma Alleen Elvis blijft bestaan praat Thomas Vanderveken een uur tot anderhalf uur met gasten uit diverse sectoren. Aan de hand van televisiefragmenten die ze hebben meegebracht, wordt over tal van onderwerpen gepraat.

In tegenstelling tot de meeste praatshows waar alleen gasten uit het ons-kent-ons-groepje van Bekende Vlamingen komen en een gesprek niet langer dan enkele minuten duurt, komen bij Thomas heel soms minder bekende mensen aan het woord. En het gesprek duurt voldoende lang om in de diepte te kunnen praten.

Ik zie mezelf niet meteen uitgenodigd worden voor zo’n programma, dus dacht ik dat het een leuk idee zou zijn om mijn eigen favoriete televisiefragmenten via deze weg aan jullie te tonen. Per blogpost toon ik jullie één fragment met mijn persoonlijke opmerkingen en bedenkingen.

Met het eerste fragment keren we terug naar 2015. Komiek, schrijver, acteur en presentator Stephen Fry is te gast in het programma The Meaning of Life with Gay Byrne op de Ierste staatsomroep RTÉ.

Presentator Gay Byrne stelt elke gast dezelfde laatste vraag: Wat zouden ze zeggen mochten ze God ontmoeten aan de hemelpoort. Dit is het antwoord van Stephen Fry:

Het antwoord van Fry zorgde voor heel wat ophef, zeker in het katholieke Ierland. Maar eigenlijk heeft hij gelijk, en het maakt daarbij niet uit over welke god van welke huidige godsdienst het ook gaat.

Bijna alle godsdiensten gaan ervan uit dat de mens zo speciaal is dat hij wel door een soort opperwezen moet zijn geschapen. Biologisch gezien zijn een dode mier en een dode mens nochtans precies hetzelfde. Het gaat om twee dode dieren. Het ene wezen een ‘ziel’ en een speciale plaats in het hiernamaals toeschrijven louter omdat de hersenen wat beter ontwikkeld zijn, getuigt van een gigantische, arrogante en narcistische vorm van eigenwaan.

Haal uit het heelal de aarde of zelfs ons zonnestelsel weg en er verandert niets. Het heelal blijft percies hetzelfde heelal als ervoor. De aarde en de wezens erop betekenen eigenlijk niets.

Godsdienst is overigens ook geheel overbodig. We hebben geen vermeend opperwezen nodig om te weten wat goed en fout is. Maar het is natuurlijk gemakkelijk je erachter te verschuilen als iets fout gaat. En dat is de kern van de meeste godsdiensten: je bent geen verantwoording meer verschuldigd. Alles wat gebeurt, ligt in handen van ‘het wezen’. Heb je toch iets fout gegaan of wil je iets fout doen, dan vraag je toch gewoon vergiffenis of was het de wil van die dwaas daarboven? Zo eenvoudig is het.

Als je godsdienstaanhangers op inhoudelijke fouten in hun godsdienst wijst, dan krijg je de mooiste excuses. Als je er christenen bijvoorbeeld op wijst dat hun algoede en barmhartige god een paar miljoen doden, waaronder onschuldige kinderen, op zijn geweten heeft (vb. vernietiging van Sodom en Gomorra) en dat toch niet strookt met het o zo lieve imago van dat denkbeeldige opperwezen, dan krijg je te horen dat het Oude Testament niet echt meer telt, maar alleen het Nieuwe. En als je er hen dan op wijst dat je in de bijbel (maar ook in de koran) woordelijk wordt opgeroepen tot het vermoorden van andere mensen, dan verzinnen ze ook wel een excuus of heb je een en ander fout geïnterpreteerd. Geen wonder dat godsdienst en politiek hand in hand gaan …

Godsdienst heeft ook alles met macht te maken. Denk je echt dat de missionarissen in Afrika er echt op uit waren om de Afrikaantjes te bekeren tot het ‘goede geloof’ om hun leven beter te maken? Nonsens! Dat was misschien wel zo voor enkele individuen, voor het Vaticaan betekende het uitsluitend de uitbreiding van haar macht. Hetzelfde geldt voor de moslims. Die verspreiden zich over de gehele wereld met exact dezelfde beweegreden. Godsdienst heeft niets met menslievendheid dan wel alles met macht te maken.

Wat er ook van zij, godsdienst maakt meer kapot dan je lief is. We zijn beter af zonder.

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *