Hillsborough, gedachten na de docu

Gisteren keek ik op Canvas naar de ontluisterende documentaire uit 2016 over de ramp op Hillsborough, het voetbalstadion van Sheffield Wednesday. Tijdens de halve finale van de FA Cup tussen Liverpool en Nottingham Forest in het stadion van Hillsborough op 15 april 1989 kwamen 96 mensen om het leven en 766 anderen raakten gewond.

Hoewel de incompetentie van de politietop en het toelaten van te veel mensen in het stadion de echte oorzaken waren van de ramp, probeerde diezelfde politietop de schuld in de schoenen van de overleden supporters te schuiven, van wie na overlijden niet alleen het alcoholgehalte in het bloed werd gemeten maar ook het eventuele criminele verleden werd opgedist.

Tegelijk werden de verslagen van de gewone politieagenten, die tijdens de ramp samen met supporters als helden optraden, zwaar gecensureerd en gewijzigd zodat de ware toedracht verborgen bleef.

gewijzigde verklaring van de politie
Een gewijzigde verklaring

Het duurde 27 jaar eer de nabestaanden van de overledenen eerherstel kregen voor hun overleden geliefden en de echte schuldigen werden aangeduid, weliswaar zonder een straf te krijgen.

De documentaire toont duidelijk aan dat mensen met macht meer belang hechten aan hun eigen postje en aanzien dan aan het leven van gewone mensen en er alles voor over hebben om voor zichzelf te zorgen.

Ik kon het dan ook niet nalaten om de vergelijking te maken met politici overal ter wereld. Maar kijk gerust naar de niet-vorming van de eigen federale regering.

Ook onze politici zijn mensen die wel pretenderen er voor de mensen te zijn, die zeggen dat ze een regering willen die goed is voor België, maar zonder uitzondering zijn ze uitsluitend bezig met zichzelf. Als een politicus al beweert deze of gene actie te willen doen voor de mensen, dan doet hij dat niet voor de mensen zelf, maar louter uit eigenbelang. Voor stemmen, zeg maar.

Alleen op lokaal vlak kun je nog eens een witte raaf vinden die het lot van de mensen echt belangrijker vindt dan de eigen positie.

De thuisbasis van misselijkmakend theater

Wat het nog erger maakt, is dat alles gebeurt op basis van een ideologie. Wie een ideologie volgt, of er net als vele leden van politieke partijen door gehersenspoeld is, die sluit bij voorbaat heel wat andere mensen en ideeën uit, louter omdat ze van een andere ideologie of partij afkomstig zijn.

We kunnen overal best zonder dat soort politici. We hebben mensen nodig die weten waar ze over spreken, die competent zijn in het domein waarvoor ze verantwoordelijk zijn, en die openstaan voor alles en ideeën en meningen beoordelen op basis van het eventuele voordeel voor de samenleving, niet op basis van ideologie, niet op basis van partijen.

Maar het is alleen in heel uitzonderlijke en gewelddadige omstandigheden dat een volk een systeem kan wijzigen. Zolang het de ideologisch geïnspireerde en egocentrische politici zijn die aan de knoppen draaien, kun je als gewone man alleen maar het theater ondergaan.

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *